Je kind wil niet slapen, en dan?

18 april 2016 | Categorie: Opvoeding & ontwikkeling

Ik hoor een harde gil. Het is Fiene. Haar gil herken je uit duizenden. Als baby al hoorde je een ultra hoge toon als ze huilde. Dezelfde toon die hoor ik nu. Ze is boos, wil niet slapen. Dit keer is manlief aan de beurt. Ik hoor hem op de overloop lopen. Hij brengt haar rustig en kalm, zonder iets te zeggen, naar bed. Weer een boze kreet. De deur die met een ferme zwier openzwaait. En weer zijn voetstappen die haar terugbrengen naar haar kamer. Dit spelletje wordt een half uur gespeeld. Totdat ik het niet meer uithoud. Ik loop naar boven en zeg tegen manlief dat ik het wel probeer. Hij is niet blij, terecht natuurlijk. Waar bemoei ik me eigenlijk mee?! Mijn meisje heeft een rood aangelopen gezicht en snikt. Ik leg haar terug in bed en zeg dat het tijd is om te slapen. Ik aai haar over haar hoofdje en zeg dat ze haar oogjes dicht moet doen. Na een paar minuten valt ze in slaap.

Dit ‘gedoe’ is al dagen aan de gang; mijn kind wil niet slapen. Het hele bedritueel gaat prima tot het moment dat ik haar kamer uit wil lopen en gedag wil zeggen. Pyjama aan, tanden poetsen, plassen, een verhaaltje, wangetje-wangetje (zij tekent iets op mijn wangen en ik moet raden wat het is), een slokje water, muziekje aan… En dan: zet ze haar bokkenpruik op en gaat recal doen. Vet irritant vind ik dat. En dat weet ze.

LEES OOK: SAMEN SLAPEN IN EEN BED, DOEN OF NIET?

De eerste avond was ik even geduldig maar werd ik uiteindelijk toch boos. Iets dat in zo’n situatie natuurlijk niet bepaald iets uithaalt. De tweede avond nam manlief het ritueel van me over en deed ik de andere kinderen naar bed. Hij wilde de nanny-methode toepassen. Elke keer als ze uit bed kwam bracht hij haar weer zonder iets te zeggen terug naar haar kamer. Na 10 minuten gegil en 20 keer uit bed won de aanhouder. In dit geval manlief. Ze bleef liggen en viel in slaap. De avond erop weer hetzelfde riedeltje, maar dit keer helaas zonder succes. Althans, ik was de spelbreker die het na 30 minuten niet meer uithield en het ritueel onderbrak.

Je kind wil niet slapen, en dan?

Die avond zitten we op de bank. Ons kind wil niet slapen. Wat zou er met haar aan de hand zijn? Is het de kleuterpuberteit? is ze ons aan het uittesten? Is ze gewoon moe van school? Of misschien iets anders? We zoeken samen op internet en lezen dat we haar het beste positief kunnen belonen, bijvoorbeeld met stickers. Natuurlijk, dat we daar niet aan hadden gedacht! Zo gezegd, zo gedaan. We maken een groot vel met 5 verschillende vakken. Grote zus vindt het maar machtig interessant en vraagt of ze dan op dag drie als beloning samen met Fiene alleen naar de bakker mag lopen om een iets te kopen. Een mooi vooruitzicht. Vijf stickers betekent een leuk uitje alleen met mama.

kind wil niet slapen

Inmiddels zijn we bij avond 4 aangekomen. We hangen het ‘stickervel’ op haar kamer en leggen haar de regels uit. Het lijkt te werken; na het verhaaltje blijft ze lief in bed liggen, zonder te morren. Even zijn we heel trots op onszelf (en op haar). Tot we de volgende avond haar weer naar bed brengen. Het vel moet weer van de muur, ze vindt het STOM. Ze gaat NIET slapen en NIET luisteren. Oef, ik heb hier zo geen zin in. Na een dag hard werken en nog één kind dat ook naar bed moet worden gebracht is mijn grens redelijk snel bereikt.

Wees niet streng, heb geduld!

Nog net op tijd bedenk ik me dat ze er misschien niets aan kan doen. Ik vraag haar of ze het fijn vindt als ik nog even over haar hoofdje aai. Hierop verschijnt er een enorme glimlach op haar gezicht, waarna ze me innig en dankbaar omhelst. Dit is wat ze nodig heeft! Ik neem de tijd om haar hoofdje te aaien. Over haar neusje, precies zoals ze dat lekker vindt. Ik kijk naar mijn kleine meisje, naar haar gezichtje. Haar oogjes knipperen, open en dicht, vechtend tegen de slaap. Haar handjes ontspannen… Ze slaapt!

Mijn meisje heeft kennelijk even deze aandacht nodig. Een meisje dat als baby al nooit de aandacht vroeg, altijd lieflijk in het hoekje speelt. Ons middelste kind dat overal tussendoor zweeft. Onzichtbaar soms. En nu is het moment daar dat ze onze aandacht nodig heeft. Als ik me dat realiseer voel ik me een beetje schuldig. Schuldig dat ik streng ben geweest, boos zelfs. Tegelijkertijd realiseer ik me dat het vanaf nu allemaal een stuk makkelijk zal gaan.

De avonden die volgen aai ik haar over haar bolletje en wederom sluit ze tevreden haar oogjes. Aaien is het toverwoord! En natuurlijk krijgt ze ook haar stickers, want die heeft ze verdiend!

Facebook reacties

Vorige post Volgende post

3 reacties

  • Reply Noraly 18 april 2016

    Ach wat lief en wat een geduld van je. Fijn dat je er zo’n andere draai aan hebt kunnen geven.
    Noraly onlangs geplaatst…Op mysterieuze wijze verdwenen de laatste tijd…My Profile

    • Reply Marjolein 18 april 2016

      Ach ja, je moet wel. Niets werkte en toen bleek dit het antwoord te zijn :-) Tot nu toe werkt het nog steeds…

  • Reply Wilmaaa 18 april 2016

    Wat mooi dat dat de sleutel tot slapen is. Hier heb ik ook een meisje dat niet wil slapen, ik ben er zo moe van na een nacht.. was aaien ook maar het keywoord :)
    Wilmaaa onlangs geplaatst…Kletspraatje | opleiding kapper, gezondheid, blogMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge