Overbescherming ouders remt ontwikkeling kind

11 februari 2016 | Categorie: Opvoeding & ontwikkeling

‘Let op!’ ‘Pas op!’ ‘Niet doen!’ ‘Kijk uit!’ Je herkent het vast wel: je kind loopt op de rand van een muurtje. Of fietst voor het eerst zonder zijwieltjes op straat. Je dreumes die de hoge trap van een glijbaan opklimt of net iets te dichtbij de oven in de keuken komt. Als ouder houd je regelmatig je hart vast. Uit overbescherming en angst voor wat mogelijk kan gebeuren waarschuwen we onze kinderen met onze angstkreten. Want stel je eens voor dat je kind van de glijbaan afdondert of zijn vingertjes aan de oven brandt. Daar moet je toch niet aan denken?

Ik ben ook zo’n moeder. die overal gevaren ziet (al dan niet terecht). Bij een drukke kruising op weg naar school ben ik bang dat een van mijn drie kinderen net iets te laat stopt met steppen. Stel je toch eens voor! Mijn 6 jarige dochter die door de drukke winkelstraat fietst; ik heb letterlijk hartkloppingen uit angst dat ze door een auto geschept wordt. Een grote hond waar mijn kleine kleuter op afrent? Ik vertrouw geen enkele hond en zie mijn kind in gedachten al een beet in zijn gezicht krijgen. Bij de branding van de zee spelen? Ik zie ze met kleren en al in zee vallen. Al moet ik toegeven dat dit gevaar nog te overzien is.

overbescherming

Overbescherming remt ontwikkeling kind

In de Volkskrant las ik een interessant artikel over deze ‘angstcultuur’. Volgens Froukje Hajer, speeldeskundige en schrijver van het boek ‘Werk maken van spelen’, neemt de angstcultuur steeds verder toe. Steeds minder kinderen fietsen of lopen bijvoorbeeld alleen naar school of spelen alleen op straat. Er is zelfs hele industrie die profiteert van onze angst en overbescherming. Zo gaan bijvoorbeeld kniebeschermers en kinderhelmen als warme broodjes over de toonbank. Je ziet toch bijna geen kind meer zonder helm op straat fietsen? Zelfs kleine dreumesen op driewielers krijgen zo’n ding op hun hoofd. Je kunt bij het Kruidvat zelfs een GPS-tracker kopen, waarmee je je kind de hele dag kunt volgen.

De grenzen opzoeken, daar leert een kind van

Froukje Hajer stelt dat onze drang naar overbescherming desastreus kan uitpakken. Kinderen moeten leren omgaan met alledaagse speelgevaren en met risico’s. Laat ze maar een keer uitglijden in de modder, uit een boom vallen, in het water plonzen, van de fiets vallen. Kinderen moeten soms de grens opzoeken, daar leert een kind van. Als het lukt, groeit het zelfvertrouwen van een kind. Andersom krijgt dat zelfvertrouwen nauwelijks een kans als wij continu vanaf de zijlijn waarschuwen voor de mogelijke gevaren.

Ik vind het artikel wel een eyeopener. En ik geloof ook helemaal wat Hajer zegt. Want waarom speelden wij vroeger op 3-jarige leeftijd alleen buiten en laat ik nu mijn kind van 6 dat zelfs niet doen? Is de angst voor een mogelijke kinderlokker bijvoorbeeld wel terecht? Die zullen er vroeger toch ook best geweest zijn. Of moet ik mijn kinderen veel meer loslaten en hen leren hoe ze met bepaalde situaties om moeten gaan? Stof tot nadenken. En hoewel ik vaak mijn hart vasthoud probeer ik dat zo min mogelijk aan mijn kinderen te laten merken. Ik slik mijn angstkreten in en laat ze gaan. Tot dusver, even afkloppen, gaat alles prima. Gelukkig.

Facebook reacties

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reply Elisabeth 11 februari 2016

    Ik vind het heel lastig. Ik heb deze theorie weleens gehoord en daarom probeer ik het niet (teveel) te doen. Maar het is zo lastig!! Dus blijf ik er maar naast staan als Jim de over op probeert te trekken. En klim ik erachteraan als hij de trap op klautert….
    Elisabeth onlangs geplaatst…Voor de papa’s: plan van aanpak voor een romantische ochtend in bedMy Profile

    • Reply Marjolein 11 februari 2016

      Ik vind het ook erg moeilijk hoor. Je wilt je kind beschermen tegen pijn of gevaar, maar moet weer niet te overbeschermend zijn… Lastig!

  • Reply Sabine 11 februari 2016

    Ik ben ook best wel beschermend opgevoed en ben zelf ook best een angstig typje. Zie overal de gevaren van, heel vervelend. Ik hoop dat ik als ik ooit kinderen krijg dit anders kan gaan aanpakken, maar of dat lukt is een tweede. Hartstikke moeilijk volgens mij!
    Sabine onlangs geplaatst…Parque Tayrona: een paradijsje aan de Caraïbische kustMy Profile

  • Reply Vlijtig Liesje 12 februari 2016

    Ik vind het herkenbaar. Je moet steeds zoeken naar een evenwicht tussen loslaten en ze veilig houden… En dat valt niet mee.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Hoe ver woon jij van je ouders vandaan?My Profile

    • Reply Marjolein 12 februari 2016

      Ja, dat is het precies…!

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge