Van luxe hotel naar camping

30 juli 2015 | Categorie: Eropuit

Had je mij vorig jaar gevraagd of ik ooit zou gaan kamperen, had ik volmondig ‘NEE’ gezegd. Het grootste schrikbeeld vind ik dat je midden in de nacht met een rol onder je arm een wc moet zoeken. Of met je lange lijf op een veel te klein en dun luchtbedje moet liggen en dus niet kan slapen. Het koken op een twee- of zelfs eenpits gaststel gaat mij ook niet lukken. Gebruik altijd minimaal vier pannen bij een kookbeurt. Waar ik me ook groen en geel aan zal ergeren zijn de ‘typische’ Hollanders die je er ook vindt. Al schetend, rokend en zuipend op nog geen halve meter afstand. Ok, ik overdrijf misschien wel een beetje, maar nee, kamperen staat nou niet direct op mijn bucketlist.

Het is overigens niet zo dat ik het nog nooit geprobeerd heb. Toen Floortje nog geen jaar was had ik een heel romantisch beeld bij kamperen met kind. Of iets wat erop leek. We huurden een stacaravan op een heel idyllische camping in de Dordogne. Na een helse rit (dochterlief sliep de hele weg naar Frankrijk NIET) kwamen we daar aan. Door de beheerder werden we naar onze hut gebracht. De volgende ochtend had ik het al helemaal gehad en vertrokken we weer huiswaarts. Lees: een caravan zonder airco, minimaal 40 graden in dat ding, bedden zo kort dat Olivier in de keuken op het bankje moest slapen, pannen met de schimmels erin en een douchehok met wespennest. Het was de eerste en de laatste keer op een camping voor mij.

In de jaren (en kinderen) die volgden brachten we onze vakanties door op luxe all-in-one-resorts. Het andere uiterste. We konden ons niet voorstellen ooit nog iets anders te doen. Tot dit jaar. Goede vrienden van ons met vier kids (ook mensen die wel van luxe houden) kochten een vouwtent via Marktplaats. Gewoon om te kijken hoe dat zou bevallen. Beviel het niet, dan zou die tent weer op Marktplaats worden gezet. De grootste uitdaging voor hen was altijd het vinden van een geschikt huisje of appartement. Dat is best lastig als je meer dan twee kinderen hebt. Die tent bood dus een goede oplossing, je eigen huisje heb je immers altijd bij je. Ze zetten dit voorjaar de tent voor een paar weken op in Nederland en gingen er vakantie vieren. En ook wij brachten er een dag door. Nog diezelfde avond concludeerden we dat kamperen toch wel heel erg leuk en relaxed is. De kinderen hebben letterlijk alle vrijheid om te doen en laten wat ze willen. En met allemaal andere kinderen die je op zo’n camping vindt, heb je dus geen kind aan ze.

We boekten onze vakantie naar Frankrijk. Een week in een gîte en een week in een tent. Althans, een luxe tent, dat dan weer wel. De zgn. safaritenten ploppen als paddestoelen uit de grond en kun je eigenlijk geen tent meer noemen. Het zijn gewoon mini-huisjes met een doek eromheen, van alle gemakken voorzien, INCLUSIEF WC! De kinderen (en dus wij ook) hebben de tijd van ons leven gehad. Nog nooit is onze vakantie zo relaxed geweest. De kinderen speelden de hele dag buiten en papa en mama konden zelfs af en toe een halve bladzijde lezen. Kijk, dat noem ik nou nog eens luxe! Kijk zelf maar:

Facebook reacties

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

CommentLuv badge